شاید تو خود ندانی که هر شب قدم زنان

پای بر سنگ فرش های خیال من

می گذاری و سکوت تلخ شبانه ام

را با صدای دلنشین گامهایت در هم می شکنی...

 من سکوت تلخ شبانه را دوست می دارم اما ....

شکستنش را به دست تو دوست تر...

 که تو تنها عابری در سکوت شبانه ی من......